Warning: preg_match() [function.preg-match]: Unknown modifier '[' in /home/cyfrowe/domains/cyfroweastro.neteasy.pl/public_html/plugins/system/tz_guard/tz_guard/browser_detection.php on line 367
Astronomiczne niusy

Szukaj w serwisie

Wizyty

Ostatnio dodano...

Fotografia cyfrowa

Wizyty


Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/cyfrowe/domains/cyfroweastro.neteasy.pl/public_html/plugins/system/tz_guard/tz_guard/browser_detection.php:367) in /home/cyfrowe/domains/cyfroweastro.neteasy.pl/public_html/modules/mod_vvisit_counter/helper.php on line 1297
000000049879
Dzisiaj:Dzisiaj:77
Wczoraj:Wczoraj:64
W tym tygodniu:W tym tygodniu:303
W tym miesiącu:W tym miesiącu:1590
Wszystkich razem:Wszystkich razem:49879
Najwięcej: 10-19-2013 : 624
174Dot129Dot163Dot183
US
UNITED STATES
US
Administrator 0
Odwiedzających 15
Zarejestrowanych 3

YoWindow.com Prognoza pogody opracowana przez: yr.no

Nowa wersja planetarium Distant Suns (max) na Androida

DistantSUN newsUkazała się najnowsza wersja 1.10  planetarium Distant Suns (max), która działa na systemie operacyjnym Android. Program prezentuje się bardzo ładnie. Program jest bardzo rozbudowane i posiada dużo funkcji konfiguracyjnych. Baza zawiera ponad 130.000 gwiazd, Układ Słoneczny z aktualnymi informacjami o wszystkich księżycach planet, pełne informacje o gwiazdozbiorach, galaktykach, gromadach kulistych, mgławicach, jest również kompletny katalog Messiera.

Program ma bardzo ładną szatę graficzną i czytelny interfejs do zarządzania planetarium. Dla uzyskania dokładnych informacji należy ustawić swoje współrzędne geograficzne, które możemy wybrać z bazy danych lub użyć GPS. Dzięki planetarium Distant Suns (max) możemy wybrać dowolną datę i godzinę jeżeli chcemy zobaczyć Np. z wyprzedzeniem zjawiska astronomiczne np. - zaćmienia Słońca, Księżyca, opozycje, koniunkcje, zakrycia, aktualne pozycje planet,  asteroid, faz księżyca i innych informacji o obiektach astronomicznych dalekiego kosmosu. Program zawiera również opis każdego gwiazdozbioru.

Distant Suns (max) zawiera ponad 200 galaktyk, gromad kulistych, mgławic, również i tych które są w zasięgu lornetki. Każdy obiekt widoczny na mapie jest opisany i zawiera pełne informacje. Możemy również podróżować z Ziemi na obiekty naszego układu słonecznego Np. Księżyc, planetę Jowisz, jego satelity. Planetarium Distant Suns jest dostępny w dwóch wersjach (clasic) i (max).

Jeżeli zdecydujemy się na zakup programu to za pierwszy musimy zapłacić 12.62 zł  a za drugi 19.00 zł. Cena zawiera podatek VAT. Program jest godny polecenia. Najlepiej prezentuje się na smartfonach z przekątną ekranu 5" a jeszcze bardziej okazale na tabletach. Więcej informacji w GOOGLE PLAY

DistantSUNS

Nowa grupa plam na Słońcu

Wielka plama widoczna na Słońcu oznaczona numerem 1785 jest obecnie na tyle duża, że możemy ją zobaczyć gołym okiem, UWAGA - tylko przy użyciu bezpiecznego filtra słonecznego. Taką obserwację należy tylko dokonać przy zachodzie lub wschodzie Słońca gdy się wyłania zza horyzontu lub chowa za nim. Czasami zapominamy, jak duże są plamy słoneczne. Widoczna duża plama obejmuje około 8 średnic Ziemi.

GrupaPlam 05-07-2013

Foto: SDO - Solar Dynamics Observatory

Kometa C/2012 F6 Lemmon w Kasjopei

Kometa C/2012 F6 Lemmon 2 lipca przebywała w konstelacji Kasjopei. To piękny widok dla obserwatora, gdy dwa zupełnie różne ciała niebieskie są widoczne w kadrze obiektywu lub w okularze teleskopu. Obok komety jest widoczna gromada otwarta NGC 7789 w konstelacji Kasjopei.

Kometa Lemmon w Kasjopei
Kometa C/2012 F6 Lemmon obok gromady otwartej NGC 7789 w Kasjopei. Została sfotografowana 02 lipca 2013. Foto: Damian Peach

Nowe informacje o komecie C/2012 S1 (ISON)

Obecnie kometa C/2012 S1 (ISON) przebywa w gwiazdozbiorze Bliźniąt i pozostanie w tym samym rejonie. Dopiero pod koniec sierpnia tego roku będzie można ją próbować odnaleźć nisko nad horyzontem o świcie na wschodnim niebie.

ISON 1 lipiec

Ostatnie zdjęcia komety zostały wykonane na początku maja i przedstawiają one kometę jako widoczny słaby, obiekt w kształcie „łzy” z jaśniejszą głową i krótkim ogonem. Porównując pierwsze zdjęcia wykonane w maju 2013 r. można zauważyć, że kometa pojaśniała a jej wielkość gwiazdową ocenia się na około 15 magnitudo. Możemy podjąć próbę jej obserwacji przez teleskop o średnicy zwierciadła minimum 30 cm. 12 cali.

Jej szybki wzrost jasności nastąpi pomiędzy wrześniem a początkiem stycznia. Wzrost jej jasności może być spowodowane przez cienką warstwą świeżego lodu (tlenek węgla i odmiany dwutlenku węgla), który szybko odparowują powodując jej wzrost blasku. W lipcu kometa znajdzie się ok. 250 milionów kilometrów od Słońca. Chociaż nadal będzie przebywać zbyt blisko Słońca, aby ją obserwować, to ten "drugi oddech" powinno oznaczać wzrost jego jasności i długość ogona. John Bortle, ekspert komet pisarz dla magazynu Sky & Telescope, ma zwykle rację w sprawie oceny, jeśli chodzi o przewidywanie zachowań komet.

Najlepszym okresem do jej obserwacji to zima i wiosna przyszłego roku, Bortle przewiduje, że kometa C/2012 S1 (ISON) rozjaśni się wolniej niż pierwotnie oczekiwaliśmy. Kiedy w końcu pojawi się na ciemnym niebie przed świtem w połowie sierpnia, kometa będzie widoczna jako obiekt o jasności około 13 wielkości. Będą ją mogli obserwować tylko ci, którzy dysponują teleskopami o średnicy zwierciadła 10 cali i większych.

Dla posiadaczy mniejszych teleskopów poniżej 10 cali najlepszym okresem do jej odszukania będzie połowa października 2013 r. przed świtem na wschodnim niebie.

Nie przegap spektakularnej koniunkcji Marsa, Regulusa i komety która będzie widoczna 14 października 2013 r. Tego ranka, zobaczysz wszystkie trzy obiekty w jednym rzędzie!.

Koniunkcja ISON-Mars-Regulus

Kometa C/2012 S1 (ISON) powinna być słabo widoczna gołym okiem przy ciemnym niebie z dala od aglomeracji miejskich 10 listopada nieco mniej niż 3 tygodnie przed osiągnięciem peryhelium, jej najbliższego punktu do słońca.

Bortle też przewiduje, że kometa rozjaśni się równomiernie do około 2 wielkości gwiazdowej (tak jak jasne gwiazdy Wielkiego Wozu). Nie należy się spodziewać jasnego lub długiego ogona przed peryhelium 28 listopada kiedy kometa znajdzie się w odległości 1.100.000 km nad powierzchnią Słońca. Przewidywania Bortle jest takie, że kometa osiągnie na krótko wielkości -6 magnitudo i będzie jaśniejsza niż planeta Wenus.

ISON-Grudzien 2013r

Kometa C/2012 S1 (ISON) szybko opuści okolice Słońca i zniknie na krótko w jej blasku, ale najlepsza część serialu rozpoczyna się na początku grudnia kiedy kometa zbliży się do Ziemi. Podczas gdy jej głowa ma słaby blask, to warkocz komety będzie się rozwijać i będzie coraz dłuższy. Kometa będzie widoczna na porannym niebie w tydzień przed Bożym Narodzeniem 2013 r. a jej widok może być fascynujący.

Bortle podejrzewa, że kometa może również rozpaść się podczas bliskiego spotkania ze Słońcem, uwalniając w ten sposób jeszcze więcej pyłu i gazów z ogona, który może zaniknąć. Jeszcze trochę czasu została a więc co nieco może się jeszcze zmienić. 

Źródło: Mapa lokalizacji komety C 2012 S1 (ISON) - NASA ; Mapki nieba - Program Stellarium

Zachód Słońca w Warszawie 28-06-2013 r.

 Zachod Slonca 28-06-2013

Dlaczego Słońce grzeje ostatnio tak mocno?

Może ktoś z was odniósł takie wrażenie, że nasza najbliższa gwiazda jaką jest z pewnością Słońce jak gdyby ostatnio nieco mocniej nagrzewała naszą planetę Ziemię? Te intensywne opady deszczu, gradu, wichury, gwałtowne wyładowania atmosferyczne, gwałtowne załamania pogody?!. Może jest coś na rzeczy. Ktoś powie, że to normalne ale na to pytanie spróbuje odpowiedzieć międzyinnymi najnowsze amerykańskie obserwatorium słoneczne. W środę NASA wysyła je w kosmos. Dwumetrowy satelita IRIS, który będzie okrążał Ziemię po orbicie polarnej, to prawie mikroskop.

Przyjrzy się dokładnie w ultrafiolecie małemu wycinkowi chromosfery, czyli warstwy atmosfery naszej gwiazdy, w której temperatura wzrasta z kilku tysięcy do kilku milionów stopni.

Choć w zasięgu czujnego wzroku IRIS znajdzie się ledwie 1 proc. powierzchni Słońca, to naukowcy z NASA twierdzą, że nikt jeszcze nie podglądał naszej gwiazdy tak skrupulatnie. - Założę się, że czymś nas ona zaskoczy - cieszy się Adrian Daw, wiceszef naukowy misji.

Uczeni chcą rozwiązać kilka słonecznych zagadek: Skąd tak ogromny skok temperatury w chromosferze? Co tam dzieje się z gazami, z których składa się Słońce? Dlaczego czasem strzela ono w przestrzeń bąblami materii, które pędząc przez nasz Układ, potrafią zniszczyć sztuczne satelity i zakłócić komunikację radiową?

SOCHO 27-07-2012

Źródło: NASA

Odkryto trzy pozasłoneczne planety

Trzy planety okrążające gwiazdę znajdującą się stosunkowo blisko Układu Słonecznego są w tzw. "strefie życia" umożłiwiajacej istnienie na nich wody w stanie ciekłym, a być może i życia - poinformowali we wtorek astronomowie. Poprzednio naukowcy sądzili, że wokół gwiazdy Gliese 667C krążą tylko trzy planety, z których jedna znajduje się w "strefie życia". Jednak dalsze obserwacje doprowadziły do odkrycia w tej strefie dwóch dalszych.

Są one nieco większe od Ziemi, ale mniejsze od najbardziej odległej od Słońca planety - Neptuna. Stwierdzono, że gwiazdę Gliese 667C okrąża łącznie co najmniej sześć planet, a być może nawet siedem.

"Po raz pierwszy zaobserwowano trzy planety orbitujące w strefie życia w jednym systemie" - powiedział astronom Paul Butler z waszyngtońskiego Carnegie Institute. Zdaniem naukowców, zwiększa to szanse odkrycia dalszych tego rodzaju planet.

Gwiazda Gliese 667C jest mniejsza od Słońca i odległa od niego o 22 lata świetlne, czyli - jak na kosmiczne odległości - stosunkowo blisko. Naukowcy opublikują swoje odkrycia w najnowszym numerze czasopisma "Astronomy & Astrophysics".

Gliese-667c

Ta artystyczna wizja przedstawia widok z pozasłonecznej planety 667Cd Gliese patrząc w kierunku gwiazdy macierzystej planety Gliese 667C. Nad centrum bardziej odległych gwiazd w tym potrójnego systemu (Gliese 667A i Gliese 667B) są widoczne na lewo na tle nieba, nowo odkryta Gliese 667Ce może być postrzegane jako półksiężyc.
Źródło: ESO / M. Kornmesser

Gliese-667c-planety

Ten schemat przedstawia układ planet wokół gwiazdy Gliese 667C. Względne przybliżone rozmiary planet i gwiazdy macierzystej przedstawiono w skali, ale nie ich względnych separacje. Żródło: ESO

Gliese-667-Cc-wschod Slonca-ESO

Kolejna artystyczna wizja przedstawia zachód słońca widziany z super-Ziemi Gliese 667 Cc. Najjaśniejsza gwiazda na niebie jest czerwonym karłem Gliese 667 c. widocznym pozostałe dwa bardziej odległe gwiazdy, Gliese 667 A i B, na niebie pojawiają się również po prawej stronie. Astronomowie szacują, że istnieją dziesiątki miliardów takich skalistych światów krążących jako słabe czerwone gwiazdy karłowate w samej Drodze Mlecznej. Credit: ESO

Gliese-667-lokalizacja

Źródło: ESO & http://astrobob.areavoices.com/

Aktualny czas i data

«  kwiecień 2013  »
powtśrczpisoni
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930

Faza Księżyca

Baranie
Słońce w Baranie
24 dzień
Skorpionie
Księżyc w Skorpionie
24 dzień
Bliżej ostatniej kwadry
Bliżej ostatniej kwadry
Wiek Księżyca 17 dni
Powered by Saxum

Pogoda dla astronomów

Aktualne dane po kliknięciu
Więcej po kliknięciu

Aktualna mapa burz

Aktualne dane

Pogoda dla Polski

Aktualne zachmurzenie

Pogoda dla Europy

Aktualne zachmurzenie

Zorza polarna

Zorza polarna aktualne dane

Plamy na Słońcu

Aktualne dane

SOHO LASCO 2/3

SOCHO LASCO 2
SOCHO LASCO 3

Pozycje planet

Solar Real
Powiększ układ planet